اولدوز سایاراق گوزله میشم هر گئجه یاریگج گلمه ده دیر یار یئنه اولموش گئجه یاریگؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سسباتمیش گولاغیم گؤرنه دؤشور مکده دی داری بیر قوش آییغام! سویلیه رک گاهدان اییلده رگاهدان اونودا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری یاتمیش هامی بیر آللاه اویاقدیر داها بیر منمندن آشاغی کیمسه یوخ اوندان دا یوخاری قورخوم بودی یار گلمه یه بیردن یاریلا صبحباغریم یاریلار صبحوم آچیلما سنی تاری! دان اولدوزی ایسته ر چیخا گؤز یالواری چیخمااو چیخماسادا اولدوزومون یوخدی چیخاری گلمز تانیرام بختیمی ای

به اندازه غم ... ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﺁﺩﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ اﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﭼﻪ ﺷﺐ‌ﻫﺎ ﻣﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺩﻡ ﺻﺒﺢ ﺳﺮﻭﺩﯾﻢ ﻧﻢ‌ﻧﻢ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡنه ﺧﻄﯽ، ﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ! ﻧﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﺍﯼ ﺣﺲ ﻣﺒﻬﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﺳﻼ‌ﻣﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻧﺪﯾﺪﻡ به ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ‌ﯼ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡبیا ﺗﺎ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺳﻨﮓ ﺧﯿﺰﺩ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ: ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﺟﻬﺎﻥ ﯾﮏ ﺩﻫﺎﻥ ﺷﺪ ﻫﻢ‌ﺁﻭﺍﺯ ﺑﺎ ﻣﺎ... ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ،ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﻗﯿﺼﺮ ﺍﻣﯿﻦ‌پور

حیف از در روز جاری که بی عشق شب آمد ... گفتم ای عشق بیا تا که بسازی ما را یا نه، ویرانه کنی ساخته ی دنیا را گفتم ای عشق چه بر روز تو آمد امروز که به تشویش سپردی شب عاشق ها را چه شد آن زمزمه ی هر شبه ی ما ای دوست چه شد آن صحبت هر روزه ی یاران یارا چشمه ها خشک شد از بس نگرفتی اشکی همتی تا که رهایی بدهی دریا را حیف از امروز که بی عشق شب آمد ای عشق کاش خورشید تو آغاز کند روز آینده رامحمدعلی بهمنی